Elke maandagmiddag steekt Freddy Mares de handen uit de mouwen in het Trefpunt van Leffinge. Vier jaar geleden startte hij er als vrijwilliger. Het Trefpunt was toen een nieuw project. "In een krantenadvertentie las ik dat ze vrijwilligers zochten”, vertelt Freddy. "Ik ben gepensioneerd en ik had de ambitie om iets te doen.” In het trefpunt steekt hij alle boeken op zijn plaats en houdt er orde op zaken. "Bovendien is er een goede sfeer tussen de vrijwilligers in het Trefpunt”, vertelt hij. "Als iemand niet kan komen, dan zijn er altijd collega's die hun best doen om in te springen.”
Een echte boekenworm is Freddy niet. "Sommige vrijwilligers zijn echte boekenfanaten, maar ik vind dat geen vereiste om hier vrijwilliger te zijn”, meent hij. Hij neemt wel geregeld een boek mee voor zijn vrouw. Naar eigen zeggen heeft hij het te druk met andere activiteiten om nog te lezen. Daarom heeft hij er bewust voor gekozen om in de namiddag te helpen. Op die manier heeft hij 's morgens tijd voor zijn grootste passie: fietsen. "Zolang je je goed voelt moet je actief blijven en doen wat je graag doet”, benadrukt hij.
Freddy was al langer vertrouwd met het verenigingsleven. Vroeger was hij betrokken in de lokale voetbalscène. "Ik werkte vooral met jongeren”, vertelt hij. "Ook dat was onbezoldigd en er kroop veel vrije tijd in.” Toen dat wegviel besloot hij om niet bij de pakken te blijven zitten. "Het Trefpunt trekt natuurlijk een ander publiek aan, maar ook hier kan ik mijn steentje bijdragen aan de maatschappij”, meent Freddy.
"Ik ben van mening dat positiviteit leidt tot meer positiviteit”, zegt hij. "Als je zelf wordt geholpen werkt dat als een soort impuls. Het spoort je aan om ook te helpen.” Een vereiste voor vrijwilligerswerk is volgens Freddy de spontaniteit waarmee je beslist om als vrijwilliger te werken. "Als je niet spontaan de drang voelt om te helpen, dan hou je het niet lang vol.”