Infobord Warandetoren

De Warandetoren - De oude watertoren

Het verhaal van de Middelkerkse watertorens is eigenlijk het verhaal van een klein kustdorp dat uitgroeide tot een populaire badplaats.

De eerste toren, met een bescheiden inhoud van 100 kubieke meter, stond aan de Joseph Casselaan en dateerde van voor de Eerste Wereldoorlog.

Naarmate het toerisme groeide, volstond dat niet langer.

In 1924-25 verrees een nieuwe toren op het kruispunt van de Joseph Casselaan en de Cyriel Degrootelaan — acht keer zo groot.

Middelkerkenaren kennen die plek tot op vandaag als d’oede woatertorre, ook al werd hij al in 1972 gesloopt.

Tegen 1970 stond er aan de Louis Logierlaan alweer een nieuwe toren, met een reservecapaciteit die later nog werd uitgebreid tot 3.000 kubieke meter.

Toch bleef het knellen.

Begin jaren tachtig kwam er in appartementen langs de zeedijk geregeld geen water uit de kraan.

Het echte probleem bleek niet de opslag, maar de aanvoer van het kostbare water.

Pas na verschillende lokale investeringen en een aansluiting op de hoofdleiding was het definitief opgelost.

Vandaag is ook deze watertoren verdwenen, alleen de voet bleef bestaan.

Daarin staat nu een gigantische pomp die de waterdruk moet verzekeren.

We staan hier midden in de Warandeduinen, een kalkrijk duinengebied van ruim 32 hectare tussen Middelkerke en Westende met een bijzondere fauna en flora.

Je vindt er blauwe zeedistel, zeldzaam kalkbedstro, de nog zeldzamere liggende asperge en verschillende soorten orchideeën, waaronder de spectaculaire bokkenorchis.

Rond de Salamanderput broeden kleine zangvogels en in de duinen fladderen de bedreigde heidevlinder en het bruin blauwtje.

Er is ook een kleine populatie van de eikelmuis gesignaleerd.